Geçtiğimiz hafta Salı günü annemi kaybettim, O’nu sonsuzluğa uğurladık, Allah makamını cennet eylesin. Annem çok değerli, mert ve ilişkileri çok samimiydi. Annemi ebediyete uğurlarken kendimi bir anda boşlukta hissettim. Allah Annesini kaybetme acısını hiç kimseye yaşatmasın.

   Annemin Erzurum’da tedavi gördüğü hastanede ölüm haberini alınca bir anda şoka girmişim, Gazeteci abim Fakir Yılmaz Annemin öldüğünü bana yeniden teyit edince yıkılmış kalmışım, Annemin öldüğüne inanamadım. Köyüm olan Balçeşmeye gittim, komşularımız toplanmış defin hazırlıkları yapıyrdu, her keste bir acelecilik ve telaş vardı.

Bende durgun ve şoku üzerimde atamamış bir şekilde hıçkırıklarla ağlıyordum, bir taraftan taziye için gelen telefonlara cevap veriyordum. Annemin cenazesi Erzurum’dan gelince anladım ki ölen annemmiş, çok zor bir olay ve anlatılması imkansız bir duygu, kardeşlerimin feryadı, hepimiz neye uğradığımızı şaşırmıştık.

    Köyümüzün komşuluk ilişkileri ve yardımseverliği üzerimizdeki yükü her ne kadar hafifletmiş olsada Annesiz kalmanın acısını hala üzerimde hissediyorum. Köyümüz halkı, çevre köyler, Göle ve Ardahan’dan gelen binlerce insan acımızı paylaşıyordu. Annesi vefat eden bir insan kendi duygu ve düşüncelerini ne kadar anlatabilir ki, ne kadar yazabilir ki!..

Daha geçen aylarda eniştem İsrafil Toprak’ı kaybetmiştim, 2010 yılı ve bu yılın sonu benim sevdiğim iki insanın vefat  tarihlerini içinde bulunduruyor.

Evet, Annemi kaybetmenin üzüntüsü içinde siz okuyucularımızın geçmişte yaşadığınız acıları yeniden hatrırlatmış oldum, affınıza sığınarak bizleri yanlız bırakmayarak bizzat taziye ziyaretine gelip telefonla arayıp, mesaj ve mail atan tüm dost ve arkadaşlarımıza teşekkür ediyorum.

Selam ve  Saygılarımla Özkan Karakaya 0 532 510 33 98